Voor mij is het mannelijk lichaam een onuitputtelijke bron van inspiratie. Ik zie er niet alleen spierkracht en verhoudingen in, maar ook een schoonheid die schommelt tussen kracht en kwetsbaarheid. Wanneer ik door mijn Nikon naar het model in de regeninstallatie in de studio kijk, wil ik dat moment vastleggen waarop een lichaam meer vertelt dan alleen over training of jeugd – het wordt een projectievlak voor verlangen, sensualiteit en fantasie.
Water is daarbij een bondgenoot voor mij. Het benadrukt elke lijn, legt zich als een glanzende film op de huid en maakt van een pose iets levendigs. Ik hou van het moment waarop druppels langzaam over de borst of de buik van het model lopen, omdat er dan precies een spanning ontstaat die meer is dan alleen lichamelijkheid – het wordt bijna intiem.
Samen met andere fotografen, waaronder Niels Brähler en Barbara Frommann, en natuurlijk puttend uit de bijna onuitputtelijke voorraad rekwisieten, zet ik mijn ideeën om en zet ik modellen als Jinthe Martens, Shawn Lambrecht, Windy Martanto of Daniel Heinrichs in scène.
Water en transparantie
Ook transparante kleding draagt bij aan de fascinatie van een fotoshoot in de regen te vergroten. Wanneer stoffen nat worden, hechten ze zich aan het lichaam van het model en laten ze silhouetten zichtbaar worden die anders verborgen blijven. Het is een spel dat me steeds weer aantrekt: niets helemaal laten zien, maar zoveel suggereren dat de blik geboeid blijft.
Mijn werk met jonge, goed gebouwde mannen is een dialoog. Ik observeer hoe ze zich voor de camera bewegen, hoe ze kracht uitstralen en tegelijkertijd momenten van openheid toelaten. Juist in die mix – krachtig en toch teder, aanwezig en toch kwetsbaar – ligt voor mij de essentie van mannelijke erotiek.
Elke foto is voor mij ook een uitnodiging: om te kijken, om nauwkeuriger te kijken, en om het lichaam niet alleen als een oppervlakte waar te nemen, maar als iets dat verhalen vertelt. Water, transparantie, huid – dat zijn voor mij allemaal middelen om zichtbaar te maken wat eigenlijk onzichtbaar blijft: de poëzie in het mannelijk lichaam.
