Bij onze modelshoots in de fotostudio mag één ding nooit ontbreken: een enscenering als Twilight-fanjongen, humor en het spel met clichés. Het is bijna een traditie geworden dat elk model een keer als Twilight-fanjongen moet poseren. De schuldige is een filmavond die ik nooit zal vergeten.
Destijds, toen deze Amerikaanse vampier-smurrie over onze schermen flikkerde, wilde ik met een paar vrienden alle afleveringen van de Biss-reeks in de Kinopolis Bad Godesberg bekijken. Het plan was duidelijk: fantasy, popcorn, veel gelach. Het enige probleem was dat ik de tickets had gekocht – in alle haast, zonder goed te kijken.
Ladies Night.
Een avond, exclusief voor vrouwelijke fans.
Kort voor 20.00 uur betreden we de zaal waar de Twilight-filmavond plaatsvond. 500 vrouwen staren ons aan.
Wat komen DIE hier doen?
Korte blikwisseling in onze groep: vluchten onmogelijk, de ‘vijand’ is in de meerderheid. Dus ga zitten, borst vooruit, hoofd omhoog.
Toen begon een avond die elke comedyshow beconcurreerde. Links de Taylor-Lautner-fractie, rechts de Robert-Pattinson-aanhangsters. Zodra weerwolf Jacob zijn sixpack liet zien, ging de zaal uit zijn dak. Kwam vampier Edward met glinsterende huid en schoonzoon-glimlach in beeld, dan vlogen de slipjes er bij wijze van spreken af. Het was net een Champions League-finale – maar dan met prosecco in plaats van bier, en gegil in plaats van luidkeels gezang.
Hoe de Twilight-fanjongen ontstond
Op die avond werd definitief duidelijk: als iemand me nog eens vertelt dat spieren, een sixpack en coolness vrouwen ‘niets’ kunnen schelen – sorry, maar toen stierf het feminisme een pijnlijke dood.
Maar het echte hoogtepunt kwam in de pauze. Voor de zaal heerste het gebruikelijke gemompel, gegiechel en gekletter van glazen. Toen plotseling stilte. En in die stilte sprak een fangirl de zin die het feminisme definitief de genadeklap gaf:
“Scheiß auf den Ritter auf weißem Pferd – ich will einen Vampir mit Volvo!”
Wie de films kent, weet wat er bedoeld wordt: Bella Swan, bedreigd door een paar slechteriken, wordt niet gered door een held in een harnas, maar door Edward Cullen, die in de Volvo met gierende banden komt aanrijden. Ridderromantiek was gisteren – Volvo is de nieuwe eenhoorn.
De zin galmde na – en toen golfde er een collectieve zucht door de foyer, zo machtig als een tsunami. Alles wat moedige vrouwen in de strijd voor gelijkheid hadden bereikt, werd begraven onder een zee van hormoongestuurde dweperij.
En middenin de arme begeleiders: vrienden, broers, verloofden, echtgenoten. Hun gezichten spraken boekdelen. Voorhoofden in neonletters:
‘Wat, verdomme, heeft die stomme vampier wat ik niet heb?’
Wij – de kleine groep fantasyfans – moesten ons inhouden om niet hardop in lachen uit te barsten.
Een paar weken later struikelde ik op een conventie over een Twilight-fangirl-shirt. Natuurlijk kwam het meteen in mijn fundus voor fotoshoots. Sindsdien geldt bij mij in de studio de ijzeren regel: elk model, elke creator moet minstens één keer als Twilight-fanjongen voor de camera verschijnen. Glitter optioneel. Volvo helaas niet aanwezig. 😉
In mijn fotografie wijd ik me meer aan de stralende ridder die met de draak vertrekt en vrolijk feestviert, maar sinds die filmavond wordt het cliché Twilight met leven gevuld.
Modellen en creators als Twilight-fanjongen
